ah mine'l-aşkı ve hâlâtihî ahraka kalbî bi harârâtihî

9/4/2009

Ne Acı!...


Abdullah İbn Münâzil bir defasında şöyle dedi: "İnsan, şakâvetine ve bedbahtlığına aşıktır!"

Ve yine bir gün sohbetinde bulunanlara: "Siz bir kendinize, bir de size aşık olanlara aşıksınız." dedi.

17/3/2009

Uzun Bir Vade!...


Ahmed Esved anlatıyor: Gördüğüm rüyada, hâtiften gelen bir ses bana: "İbn Münazil'e söyle, hazır olsun, gelecek sene vefat edecek." Dedi. Sabahleyin durumu kendisine anlatınca:
-"Bu, uzun bir vade ve uzak bir müddettir, tâ gelecek seneye kadar nasıl beklenebilir?" Dedi.

17/3/2009

Dost ve Put...


Abdullah ibn Münâzil (ks.) bir defasında: "Hakk nezdinde, nefsinin kadru kıymetini büyük olarak gören bir kimsenin, kendini O'nun gözünde hakir hale getirmesi icab eder.

Görmüyor musun ki Allah, Halil İbrahim'e (as.) "Halil" (Dost) diye hitab edince, 'Rabbim, beni ve çocuklarımı putlara tapmaktan uzaklaştır." (İbrahim, 14/35), (Sen bana "dost" diye hitab ediyorsun ama nefsim puta tapacak kadar âdidir) demişti."

10/1/2009

Ben Öldüm...


Ebû Ali Sakafi konuşurken, Abdullah İbn Münâzil ona:
-Ölüme hazır ol, çünkü bundan kurtulmanın çaresi yoktur, dedi. Ebû Ali:
-Sen hazır ol, dedi. Bunun üzerine İbn Münazil, eline bir yastık aldı, başını bunun üzerine koydu ve: "Ben öldüm." dedi ve derhal öldü..

Ebu Ali'nin dili tutuldu. Zira onun alakaları (madde ile irtibatları) vardı. İbn Münazil ise müferred ve mücerred idi. (Biri zengin, öbürü züğürt idi.)